Sztuczne Zapłodnienie

Medyczne wskazania do zapłodnienia pozaustrojowego to głównie - w wypadku bezpłodności kobiety - niedrożność lub inne uszkodzenia jajowodów. Stosuje się też czasami tę metodę w wypadku bezpłodności wynikającej z patologicznych nieprawidłowości zmian nasienia męskiego, gdy po poddaniu go specjalnym zabiegom zwiększa się szansa na zapłodnienie, tym bardziej, gdy jest do dyspozycji większa liczba komórek jajowych. Aby przeprowadzić tzw. zapłodnienie homogeniczne - gdy gamety potrzebne do zapłodnienia pobiera się od współmałżonków – należy, by kobieta posiadała macicę i co najmniej jeden funkcjonujący jajnik, a nasienie mężczyzny cechowało się chociaż minimalną jakością co do liczby plemników, ich ruchliwości i możliwości do zapłodnienia. Jeżeli komórki jajowe, używane do zapłodnienia pochodzą od innej osoby niż kobieta, która ma nosić ciążę, albo dawcą nasienia nie może być mąż kobiety poddawanej sztucznemu zapłodnieniu, mamy do czynienia z zapłodnieniem heterogenicznym. Sztuczne Zapłodnienie . Tzw. matka zastępcza, to znaczy kobieta, która ma nosić w swoim łonie potomstwo obcych rodziców, okazuje się niezbędna np. w wypadku patologicznych zmian macicy uniemożliwiających donoszenie ciąży przez kobietę, od której pochodzą komórki jajowe. W wielu krajach, (np. w Niemczech) prawo nie zezwala na macierzyństwo zastępcze.